BDSM obejmuje bondage i dyscyplinę, dominację i uległość oraz sadyzm i masochizm. Pod tym pojęciem mieszczą się różne praktyki: krępowanie, bodźce sensoryczne, przekazanie kontroli czy odgrywanie ról. Spotkanie może zawierać jeden element albo kilka; więzy i ból nie są warunkiem udziału.
Partnerzy omawiają wcześniej potrzeby, zakazy, stan zdrowia i dopuszczalną intensywność. Role osoby dominującej i uległej opisują uzgodnioną relację podczas danej sceny. Nie dają nikomu prawa do przekraczania ustalonych granic. Każda osoba może wycofać zgodę w dowolnej chwili, także podczas praktyki, na którą zgadzała się wcześniej.
Hasło bezpieczeństwa lub czytelny gest pozwalają natychmiast przerwać działanie. Przy krępowaniu trzeba kontrolować oddech, krążenie i ułożenie stawów oraz mieć pod ręką narzędzie do szybkiego uwolnienia. Ograniczanie oddechu wiąże się z wysokim ryzykiem: utrata przytomności i ciężki uraz mogą wystąpić bez wyraźnych sygnałów ostrzegawczych. Alkohol i inne substancje utrudniają ocenę stanu oraz zdolności do świadomego wyrażenia zgody.
Po scenie uczestnicy mogą sprawdzić samopoczucie, opatrzyć uszkodzoną skórę i omówić potrzebne wsparcie. Bezpieczeństwo wymaga wiedzy, trzeźwej oceny ryzyka oraz obserwowania reakcji partnera. Dobrowolna zgoda odróżnia BDSM od przemocy, a przyjęta rola nie odbiera nikomu osobistych granic.