Masochizm w kontekście seksualnym oznacza podniecenie lub przyjemność związane z odczuwaniem bólu, upokorzeniem, ograniczeniem ruchu albo uległością. Intensywność może obejmować symboliczną grę ról lub mocne doznania fizyczne. Takie praktyki występują u osób różnych płci i orientacji.

Termin pochodzi od nazwiska austriackiego pisarza Leopolda von Sacher-Masocha, który opisywał uległość i erotyczne upokorzenie. Psychiatra Richard von Krafft-Ebing wprowadził tę nazwę do języka naukowego w XIX wieku. Specjaliści rozróżniają dobrowolne praktyki dorosłych, przemoc oraz zaburzenie kliniczne.

Sama preferencja nie wymaga leczenia. Lekarz może rozpoznać zaburzenie masochizmu seksualnego, gdy fantazje lub zachowania wywołują trwałe i silne cierpienie, utrudniają codzienne funkcjonowanie albo stwarzają ryzyko poważnej szkody. Diagnozę stawia wykwalifikowany specjalista po ocenie całej sytuacji.

Osoby praktykujące BDSMS powinny wcześniej ustalić granice, natężenie bodźców, sygnał przerwania oraz przeciwwskazania zdrowotne. Alkohol i substancje psychoaktywne osłabiają ocenę ryzyka oraz zdolność wyrażania zgody. Uderzenia w głowę, szyję, kręgosłup i narządy wewnętrzne są niebezpieczne, a duszenie może zabić bez wcześniejszych objawów. Uraz, zaburzenia oddychania lub świadomości wymagają pilnej pomocy medycznej.