Bicz to narzędzie uderzeniowe z rękojeścią i jednym długim, elastycznym rzemieniem. W BDSM S↗ używa się go w uzgodnionych scenach, aby wywołać ból, charakterystyczny dźwięk oraz poczucie kontroli. Wąska końcówka skupia energię na małej powierzchni, przez co bicz stwarza większe ryzyko urazu niż wiele floggerów i packi.
Siła uderzenia zależy od materiału, długości, prędkości oraz techniki. Błąd toru może przeciąć skórę albo uszkodzić oko, nerw lub głębsze tkanki. Początkująca osoba powinna ćwiczyć celność na poduszce lub wiszącym celu i nie kierować bicza na człowieka, dopóki nie kontroluje końcówki przy każdym zamachu.
Nawet osoba z doświadczeniem omija głowę, twarz, przód szyi, kręgosłup, okolice nerek i brzucha, stawy, dłonie, stopy oraz genitalia. Duże partie mięśni pośladków i ud wiążą się ze względnie mniejszym ryzykiem, lecz również tam mogą powstać siniaki lub rany. Intensywność zwiększa się stopniowo, regularnie sprawdzając stan partnera.
Przed sceną partnerzy ustalają granice, safeword, akceptowane ślady i sposób działania po urazie. Przecięcie skóry wymaga przerwania praktyki, opatrzenia rany, a czasem konsultacji medycznej. Bicza zabrudzonego krwią nie używa się z kolejną osobą bez właściwego czyszczenia, a każda ze stron może wycofać zgodę w dowolnej chwili.