Tabu seksualne to zakazy i ograniczenia, które osoba albo społeczeństwo wiąże z zachowaniami intymnymi, ciałem, fantazjami, orientacją, praktykami, wyborem partnera i rozmową o seksie.
Tabu może mieć źródło osobiste, kulturowe, religijne, medyczne lub prawne. Osobista granica wynika z gustu, doświadczenia albo troski o zdrowie. Ograniczenie medyczne może pojawić się po operacji, przy bólu, ciąży z powikłaniami lub innym stanie, który wymaga konsultacji z lekarzem. Takie decyzje pomagają zachować kontrolę nad ciałem i poczucie bezpieczeństwa.
Część tabu opiera się na wstydzie i uprzedzeniach. Ktoś może uznawać rozmowę o pragnieniach, gadżety erotyczne, masturbację albo inicjatywę partnera za coś złego tylko dlatego, że tak go wychowano. Inne granice wynikają z krzywdy i prawa: seks z osobą małoletnią, przymus, kontakt z osobą niezdolną do świadomej zgody, przemoc, wykorzystanie i działania z udziałem zwierząt są niedopuszczalne i często karalne. Kazirodztwo także niesie ryzyko nadużycia zależności, naruszenia granic i konsekwencji prawnych.
W praktyce dorośli partnerzy powinni wcześniej omówić pragnienia, twarde zakazy i sygnały stop. Tabu nie trzeba przełamywać pod presją ani dla samej ciekawości. Jeśli ograniczenie budzi silny lęk, psuje relację albo łączy się z bólem, rozmowa ze specjalistą daje więcej niż udawanie odwagi na majówce po dwóch drinkach.