Shibari, nazywane też kinbaku, oznacza japońską praktykę wiązania ciała liną w celu estetycznym, emocjonalnym albo erotycznym. W kontekście seksualnym należy do bondage i BDSM S↗, choć część osób traktuje je jako sztukę pracy z ciałem bez seksu.
Historyczne źródła shibari łączą się z japońskimi technikami unieruchamiania, lecz współczesna forma rosła przez teatr, fotografię, performans i kulturę erotyczną. Sens praktyki wynika z ustalonej relacji: jedna osoba wiąże, druga przyjmuje ograniczenie ruchu i zachowuje prawo do przerwania sesji.
Lina daje nacisk, kształt i poczucie kontroli. Jednych pociąga kompozycja węzłów, innych spokój, zaufanie albo kontrolowana bezradność. Węzły nie powinny powodować niebezpiecznego bólu. Drętwienie, zimno w dłoniach lub stopach, mrowienie, osłabienie albo zmiana koloru skóry wymagają natychmiastowego poluzowania lub zdjęcia liny.
Shibari wymaga nauki u doświadczonych osób, szczególnie przy podwieszeniach i pozycjach obciążających stawy. Nie wolno prowadzić liny przez szyję, uciskać naczyń ani nerwów, ani zostawiać związanej osoby bez kontaktu. Nożyce ratunkowe powinny leżeć pod ręką. Zgoda, hasło bezpieczeństwa, trzeźwość i stała komunikacja mają tu większe znaczenie niż ładne zdjęcie.