Sitofilia to erotyczne zainteresowanie jedzeniem, karmieniem, smakiem, zapachem produktów lub widokiem osoby, która je. Dla jednej osoby bodźcem będzie czekolada na palcach, dla innej karmienie partnera, bliskość ust, tekstura jedzenia albo scenariusz opieki i kontroli.
Taki fetysz nie pozwala ocenić czyjejś sylwetki, libido ani jakości związku. Nie ma sensu tłumaczyć go prostą teorią o hormonach z obiadu albo pełnym żołądku działającym jak masażer prostaty S↗. Jedzenie może poprawiać nastrój i uruchamiać zmysły, lecz podniecenie zwykle wiąże się z pamięcią, skojarzeniami, zapachem, kontekstem i konkretną osobą.
W łagodnej wersji sitofilia może wyglądać jak karmienie truskawkami, degustacja z zasłoniętymi oczami albo zabawa smakiem po kolacji. W mocniejszych scenariuszach łączy się z feederismem, zmianą wagi lub dynamiką dominacji. Wtedy trzeba rozmawiać bez żartów, bo presja na jedzenie, ciało czy kilogramy szybko wychodzi poza erotyczną grę.
Dla bezpieczeństwa lepiej nie nakładać słodkich, ostrych ani lepkich produktów na genitalia i błony śluzowe, bo mogą podrażniać. Trzeba sprawdzić alergie, zadbać o higienę i unikać zabaw, w których ktoś może się zakrztusić. Żabka uratuje spontaniczny deser, ale zgody i granic nie da się dokupić przy kasie.