Seks oralny polega na stymulowaniu genitaliów lub okolicy odbytu ustami, wargami i językiem. Fellatio oznacza pieszczoty penisa, cunnilingus stymulację sromu i łechtaczki, a anilingus S↗ kontakt z zewnętrzną częścią odbytu. Partnerzy mogą łączyć te działania z dotykiem dłoni lub użyciem gadżetów.
Odczucia zależą od tempa, nacisku, nawilżenia oraz wrażliwości danej osoby. Jasne wskazówki pomagają bardziej niż zgadywanie: można poprosić o wolniejszy ruch, delikatniejszy dotyk, zmianę techniki albo przerwę. Seks oralny nie zobowiązuje do orgazmu czy penetracji. Pozycja 69 odpowiada osobom, które lubią jednocześnie dawać i otrzymywać pieszczoty, choć podzielna uwaga może utrudniać skupienie.
Sam kontakt oralny nie prowadzi do ciąży. Zapłodnienie jest możliwe, gdy nasienie trafi na srom lub do pochwy. Wygląd błony dziewiczej nie określa doświadczenia seksualnego i nie potwierdza „dziewictwa”. Trudności z erekcją lub penetracją mogą wpływać na wybór praktyk, lecz nie czynią seksu oralnego obowiązkiem: partnerzy wspólnie ustalają wygodną formę bliskości.
Podczas seksu oralnego partnerzy mogą przekazać sobie rzeżączkę, kiłę, opryszczkę, HPV, chlamydiozę oraz inne infekcje. Ryzyko transmisji HIV jest zwykle niższe niż przy penetracji waginalnej lub analnej, lecz nie spada do zera. Prezerwatywy S↗ i chusty lateksowe je ograniczają. Mocne środki antyseptyczne oraz szczotkowanie zębów tuż przed kontaktem mogą podrażnić lub uszkodzić śluzówkę. Zgodę uzgadnia się przed działaniem i ponownie przy zmianie praktyki.