Osoby panromantyczne mogą odczuwać romantyczny pociąg do osób każdej płci. Dla konkretnej osoby płeć potencjalnego partnera zwykle nie stanowi warunku zakochania. Sympatia nadal jest wybiórcza: osoba panromantyczna nie zakochuje się we wszystkich i ma własne preferencje dotyczące charakteru, wyglądu oraz rodzaju relacji.
Orientacja romantyczna i seksualna opisują różne obszary doświadczenia. Osoba panromantyczna może być panseksualna, biseksualna, heteroseksualna, homoseksualna albo aseksualna. Romantyczne uczucia nie określają też libido, praktyk seksualnych ani gotowości na zbliżenie. Każdy może opisywać te obszary osobno i używać kilku pasujących określeń.
Termin pomaga osobom, których zdolności do zakochania nie oddają tradycyjne kategorie oparte na płci. Jedni używają go stale, inni wybierają podobne słowo lub rezygnują z etykiet. Otwartość na osoby różnych płci nie czyni nikogo z definicji bardziej towarzyskim, beztroskim czy chętnym do eksperymentów. Orientacja nie opisuje charakteru.
W relacji dobrze ustalić, co dla każdej osoby oznaczają romantyczność, wierność i bliskość. Cudzej orientacji nie da się rozpoznać po wyglądzie ani po obecnym partnerze. Dotyk i kontakty seksualne wymagają dobrowolnej zgody, a odmowę lub zmianę decyzji trzeba przyjąć bez nacisku.