Nimfomania to przestarzałe i stygmatyzujące określenie nadmiernego popędu seksualnego u kobiet. Współcześni specjaliści nie traktują go jako odrębnej, neutralnej diagnozy. Mogą opisywać hiperseksualność jako objaw albo oceniać cechy kompulsywnych zachowań seksualnych.
Wysokie libido samo w sobie nie świadczy o zaburzeniu. Podstawą oceny klinicznej bywa powtarzająca się utrata kontroli, nieskuteczne próby ograniczenia zachowań oraz wyraźne szkody w relacjach, pracy, zdrowiu lub finansach. Wstyd wynikający wyłącznie z osobistych albo religijnych przekonań również nie potwierdza problemu medycznego.
Nagły wzrost popędu czasem zbiega się ze zmianą nastroju, przyjmowaniem leków, używaniem substancji lub innym stanem zdrowia. Specjalista analizuje okoliczności i sprawdza możliwe przyczyny. Etykieta oparta na liczbie partnerów, częstotliwości masturbacji czy preferencjach seksualnych zniekształca obraz i wzmacnia podwójne standardy wobec kobiet.
Jeśli impulsy seksualne wymykają się spod kontroli i powodują szkody, pomoc może zaoferować seksuolog, psychoterapeuta lub psychiatra. Do czasu konsultacji można ograniczyć ryzykowne sytuacje, stosować ochronę barierową i wykonywać badania w kierunku infekcji. Każdy kontakt wymaga świadomej zgody wszystkich osób.