Narratofilia oznacza podniecenie wywołane dosadnymi słowami lub opowieściami. Osoba może czytać tekst erotyczny, słuchać głosu partnera, opisywać fantazję albo wymieniać wiadomości. Ten rzadko używany termin opisuje preferencję seksualną. Klasyfikacje medyczne nie wyróżniają diagnozy o tej nazwie.
Treść oraz forma zależą od upodobań. Jedną osobę pobudza rozbudowana fabuła, drugiej wystarcza ton głosu, kilka zdań lub opis czynności. Wulgaryzmy mogą się pojawić, lecz nie są konieczne. Narratofilia nie wymaga też upokorzenia, ostrego języka ani praktyk BDSM S↗. Takie elementy partnerzy włączają wyłącznie wtedy, gdy oboje ich chcą.
Słowa uruchamiają wyobraźnię i pomagają mówić o pragnieniach bez zgadywania, co druga osoba ma na myśli. Sama preferencja nie świadczy o zaburzeniu ani problemie w relacji. Konsultacja z psychologiem lub seksuologiem może pomóc, gdy zainteresowanie powoduje silny dyskomfort, utrudnia codzienne funkcjonowanie albo prowadzi do przekraczania cudzych granic.
Przed intymną rozmową lub sceną warto uzgodnić tematy, określenia i słowa wykluczone. Każda osoba może w dowolnym momencie przerwać kontakt. Nagranie głosu, zachowanie prywatnej korespondencji lub wysłanie jej dalej wymaga osobnej zgody wszystkich zainteresowanych.