Promiskuityzm oznacza zachowania seksualne obejmujące częste zmiany partnerów lub liczne kontakty bez stałej selektywności. Granica liczby pozostaje umowna i zależy od kontekstu kulturowego, dlatego słowo często brzmi oceniająco. W neutralnym opisie lepiej nazwać konkretną sytuację: seks przygodny, wielu partnerów albo kontakty poza stałą relacją.
Liczba partnerów nie określa zdrowia psychicznego, orientacji seksualnej ani zdolności do bliskości. Dorosła osoba może świadomie wybrać niemonogamię za zgodą wszystkich zainteresowanych. Specjaliści rozpoznają kompulsywne zachowania seksualne na podstawie utraty kontroli, kontynuowania działań mimo szkód i wyraźnego zaburzenia codziennego życia. Wysokie libido lub częsty seks bez tych cech nie uzasadniają diagnozy.
Ryzyko zależy od rodzaju kontaktów i stosowanych zabezpieczeń, a nie od etykiety. Nowi lub równolegli partnerzy zwiększają sieć możliwych transmisji infekcji, gdy osoby nie używają barier i nie znają swojego statusu. Alkohol oraz inne substancje mogą pogorszyć ocenę sytuacji, utrudnić jasne uzgodnienie granic i zwiększyć prawdopodobieństwo seksu bez zabezpieczenia.
W praktyce pomagają prezerwatywy S↗ lub chusteczki lateksowe dobrane do kontaktu, badania wykonywane zgodnie z poradą lekarza oraz szczepienia przeciw WZW B i HPV, jeśli lekarz je zaleca. Partnerzy powinni wcześniej omówić wyłączność, antykoncepcję i wyniki badań. Każdy kontakt wymaga swobodnej, konkretnej zgody; historia seksualna nie odbiera nikomu prawa do szacunku ani prywatności.