Zoofilia oznacza utrwalony pociąg seksualny człowieka do zwierząt; tym samym słowem określa się też czynności seksualne z ich udziałem. Specjaliści osobno oceniają zainteresowania, fantazje i zachowanie danej osoby. Zwierzę nie rozumie znaczenia kontaktu seksualnego i nie może udzielić świadomej zgody.
Czynności seksualne mogą powodować u zwierzęcia ból, urazy, lęk oraz długotrwały stres. Człowiek także naraża się na obrażenia i choroby odzwierzęce. Spokojne zachowanie zwierzęcia, tresura ani brak widocznych ran nie oznaczają zgody i nie świadczą o bezpieczeństwie.
Pojedyncza nietypowa lub natrętna myśl nie wystarcza do postawienia diagnozy. Psycholog, psychoterapeuta lub seksuolog ocenia częstotliwość pociągu, związane z nim cierpienie, wpływ na codzienne życie oraz ryzyko podjęcia działań. Osoba, która obawia się utraty kontroli, powinna ograniczyć sobie dostęp do zwierząt bez nadzoru i poszukać poufnej pomocy.
W Polsce ustawa o ochronie zwierząt zalicza obcowanie płciowe ze zwierzęciem do znęcania się, za które grozi odpowiedzialność karna. Granica bezpieczeństwa jest jasna: zwierząt nie wolno angażować, a fantazje lub role można realizować wyłącznie z dorosłymi osobami, które świadomie i swobodnie wyraziły zgodę.