Wargi sromowe to parzyste fałdy skóry należące do sromu, czyli zewnętrznych narządów płciowych. Wargi zewnętrzne, nazywane większymi, zawierają tkankę tłuszczową i łączną, mieszki włosowe oraz gruczoły. Wargi wewnętrzne, zwane mniejszymi, otaczają przedsionek pochwy i ujście cewki moczowej, a u góry łączą się z tkankami wokół łechtaczki.
Określenia „większe” i „mniejsze” opisują położenie, lecz nie przesądzają o wymiarach. Wargi wewnętrzne mogą wystawać poza zewnętrzne, różnić się długością, mieć pofałdowane brzegi i nierówny kolor. Taki wygląd często mieści się w normie. Zewnętrzne narządy płciowe rozwijają się ze wspólnych struktur zarodkowych: wargi większe i moszna powstają z pokrewnych tkanek, natomiast wargi sromowe nie są odpowiednikiem jąder.
Skóra i błona śluzowa tej okolicy reagują na nacisk, tarcie oraz temperaturę. Jedna osoba lubi dotyk warg, inna potrzebuje subtelniejszej stymulacji albo wcale jej nie chce. Lubrykant S↗ ogranicza tarcie, a jasna komunikacja pozwala dobrać tempo i siłę. Ból, pieczenie lub drętwienie oznaczają, że trzeba przerwać.
Do codziennej higieny zwykle wystarcza ciepła woda lub łagodny, bezzapachowy preparat stosowany wyłącznie zewnętrznie. Irygacje i perfumowane kosmetyki mogą podrażniać tkanki. Nowe owrzodzenie, guzek, utrzymujący się świąd, ból albo nagła zmiana koloru wymagają konsultacji z ginekologiem lub dermatologiem-wenerologiem. Każdy intymny dotyk wymaga świadomej zgody.