Uzależnienie od seksu to potoczna nazwa stanu, w którym osoba regularnie traci kontrolę nad intensywnymi, powtarzającymi się impulsami i czynnościami seksualnymi mimo wyraźnych szkód. Zachowania zajmują centralne miejsce w życiu, utrudniają relacje, pracę lub dbanie o zdrowie, a kolejne próby ich ograniczenia nie przynoszą rezultatu.
ICD-11 używa nazwy „zaburzenie kompulsywnych zachowań seksualnych” i klasyfikuje je jako zaburzenie kontroli impulsów. Nie umieszcza go w grupie uzależnień. Częsta masturbacja, aktywne życie seksualne lub silny popęd nie świadczą same o zaburzeniu. Specjalista ocenia czas trwania problemu, utratę kontroli i jej skutki.
Wstyd wynikający wyłącznie z przekonań, norm religijnych lub oceny otoczenia nie wystarcza do rozpoznania. Podobne objawy mogą towarzyszyć innym problemom psychicznym i neurologicznym albo pojawić się podczas stosowania niektórych leków. Psychiatra lub psycholog kliniczny przeprowadza ocenę i dobiera pomoc. Może ona obejmować psychoterapię oraz leczenie współwystępujących problemów. Leki zleca lekarz.
Do czasu konsultacji można ograniczyć sytuacje sprzyjające utracie kontroli oraz zadbać o ochronę przed infekcjami i nieplanowaną ciążą. Każdy kontakt seksualny wymaga dobrowolnej zgody wszystkich osób. Ryzyko przymusu, przemocy lub skrzywdzenia siebie bądź kogoś innego wymaga pilnej pomocy specjalisty.