Taoistyczne praktyki seksualne obejmują różne metody pochodzące z chińskich tradycji pracy z ciałem, oddechem, uwagą i koncepcją energii qi. Dawne szkoły oraz teksty przedstawiały odmienne poglądy, więc nie istnieje jeden spójny „seks taoistyczny”. Współczesne kursy często łączą stare idee z uważnością i autorskimi interpretacjami.
Praktyka może obejmować powolne budowanie pobudzenia, wspólny rytm oddechu, przerwy, kierowanie uwagi i pracę mięśni dna miednicy. Niektóre nurty uczą oddzielania orgazmu od ejakulacji albo ograniczania jej częstotliwości. Te umiejętności wymagają czasu i nie odpowiadają każdemu. Badania nie potwierdzają obietnic odmłodzenia, leczenia chorób czy uzyskania szczególnej energii dzięki zatrzymywaniu nasienia.
Mocny ucisk krocza, próby mechanicznego blokowania ejakulacji oraz nadmierne napinanie mięśni mogą powodować ból lub dyskomfort. Przy bólu, problemach z oddawaniem moczu bądź utrzymujących się zmianach funkcji seksualnych należy przerwać ćwiczenia i skonsultować się z lekarzem. Fizjoterapeuta uroginekologiczny lub urologiczny może dobrać bezpieczną pracę dna miednicy, jeśli istnieją wskazania.
Spokojne tempo i skupienie na odczuciach mogą ułatwić partnerom rozmowę o potrzebach, lecz duchowa teoria nie zastępuje wiedzy medycznej. Brak ejakulacji nie chroni przed infekcjami i nie zapewnia antykoncepcji. Dobrowolna zgoda, dobrana metoda barierowa oraz zwykłe zasady zdrowia seksualnego nadal obowiązują, niezależnie od wybranej filozofii.