Rewolucja seksualna to proces historyczny i kulturowy, w którym społeczeństwo zmienia normy dotyczące seksu, małżeństwa, praw reprodukcyjnych, ról płciowych i osobistej autonomii.
Wczesne przykłady takich zmian pojawiały się w Europie i w ZSRR w latach 20. XX wieku: państwa upraszczały rozwody, wzmacniały świecki model małżeństwa, dyskutowały o antykoncepcji i niezależności kobiet. W ZSRR ten okres szybko ustąpił kontroli rodziny i obyczajów. Najczęściej rewolucją seksualną nazywa się zachodnie przemiany lat 60. i 70., gdy ruchy młodzieżowe, feminizm, tabletka antykoncepcyjna, aktywizm LGBT i popkultura zmieniły język rozmowy o seksie.
Ten proces nie oznaczał zgody na dowolne zachowanie. Dał dorosłym więcej prawa do wyboru partnera, odmowy narzuconego małżeństwa, rozmowy o zdrowiu seksualnym i oddzielenia życia intymnego od presji religijnej lub rodzinnej. Jednocześnie społeczeństwa mierzyły się z ryzykiem: STI, wykorzystaniem, komercjalizacją ciała i sporami o edukację seksualną, które w Polsce potrafią wracać regularnie jak opóźnienia PKP.
Dzisiaj praktyczny sens tej zmiany łączy wolność z odpowiedzialnością. Partnerzy rozmawiają o zgodzie, antykoncepcji, badaniach w kierunku STI, granicach i prawie do przerwania kontaktu. Seksualna autonomia ma sens tam, gdzie dorosłe osoby respektują zdrowie, prawo i komfort drugiej strony.