Pollucjonizm oznacza zainteresowanie seksualne polegające na pokrywaniu własnego ciała wydzielinami lub wydalinami partnera. Może chodzić o nasienie, ślinę, pot, mocz, kał albo krew. Termin pojawia się w starszych klasyfikacjach seksuologicznych i wiąże się z pojęciem ekskrementofilii. Współczesne podręczniki diagnostyczne nie wyróżniają go jako osobnego zaburzenia.
Sama preferencja nie pozwala ocenić zdrowia psychicznego danej osoby. Specjalista bierze pod uwagę sytuację, gdy zainteresowanie wywołuje trwałe, silne cierpienie, utrudnia życie, grozi szkodą lub obejmuje osobę bez jej zgody. Teza o koniecznym związku tej preferencji z doświadczeniami z dzieciństwa nie ma dostatecznych podstaw.
Materiały biologiczne różnią się poziomem ryzyka. Kał może zawierać bakterie, wirusy i pasożyty; krew może przenosić zakażenia przez błony śluzowe oraz uszkodzoną skórę. Mocz, nasienie i inne płyny mogą podrażniać tkanki. Partner bez widocznych objawów także może przenosić niektóre infekcje. Potajemne zabieranie zużytych prezerwatyw, bielizny lub innych rzeczy osobistych narusza granice i naraża na kontakt z materiałem biologicznym.
Partnerzy powinni wcześniej uzgodnić dopuszczalne płyny, części ciała i sygnał przerwania czynności. Bariery ochronne, rękawiczki, zabezpieczenie ran oraz sprzątanie ograniczają część zagrożeń. Kontakt krwi lub kału z ustami, oczami, genitaliami czy uszkodzoną skórą wymaga szczególnej ostrożności. Po istotnej ekspozycji lub wystąpieniu objawów należy skontaktować się z lekarzem.