Poliseksualność oznacza romantyczny lub seksualny pociąg do osób o kilku różnych tożsamościach płciowych. Może obejmować na przykład kobiety, mężczyzn i część osób niebinarnych, lecz nie musi dotyczyć wszystkich płci. Sam pociąg nie przesądza też o zachowaniu, historii relacji ani gotowości do seksu.
Termin częściowo pokrywa się z biseksualnością i panseksualnością. Część osób wybiera słowo „poliseksualność”, aby podkreślić zainteresowanie kilkoma płciami oraz własne preferencje związane z płcią. Granice między tymi określeniami są płynne, więc każdy dobiera nazwę do własnego doświadczenia.
Osoba poliseksualna może mieć dowolną płeć i tożsamość płciową. Badacze opisują rozwój orientacji jako złożony proces i nie wiążą jej z jednym wrodzonym czynnikiem, wychowaniem czy konkretnym zdarzeniem. Ubiór, sposób bycia i otwartość wobec otoczenia niczego nie dowodzą. Transpłciowość również nie tworzy osobnego „rodzaju partnera”: transpłciowe kobiety są kobietami, a transpłciowi mężczyźni mężczyznami.
W relacji lepiej rozmawiać o zainteresowaniu, jej formule i granicach niż wyciągać wnioski z samej etykiety. Każda czynność wymaga zgody, którą dana osoba może wycofać. Dobór antykoncepcji i ochrony przed zakażeniami zależy od praktyk, anatomii partnerów oraz wyników badań.