Pissing to praktyka seksualna, w której podniecenie wiąże się z oddawaniem moczu, obserwowaniem tej czynności lub kontaktem z moczem. Terminy „urofilia” i „urolagnia” opisują związane z nią zainteresowanie. Scenariusz może obejmować oddawanie moczu na ciało, wspólną obserwację albo dynamikę ról, zależnie od preferencji uczestników.
Pissing czasem pojawia się w scenach BDSM S↗ jako element kontroli lub upokorzenia, lecz nie jest z nimi nierozerwalnie związany. Część partnerów traktuje go jako zabawę płynami ustrojowymi albo formę bliskości. Takie zainteresowanie samo w sobie nie świadczy o zaburzeniu, dopóki nie powoduje silnego cierpienia, nie utrudnia życia i nie narusza cudzych granic.
Mocz nie jest sterylny: może zawierać drobnoustroje, ślady krwi i leków. Kontakt z nieuszkodzoną skórą zwykle wiąże się z mniejszym ryzykiem niż dostanie się moczu do oczu, ust, na błony śluzowe lub otwarte rany. Połknięcie zwiększa kontakt z możliwymi patogenami i może wywołać nudności. Picie dużej ilości wody przed sceną również grozi zaburzeniem równowagi elektrolitowej.
Uczestnicy powinni wcześniej uzgodnić czynności, miejsca kontaktu, hasło bezpieczeństwa i sposób sprzątania. Lepiej zrezygnować przy zakażeniu dróg moczowych, krwi w moczu oraz uszkodzeniach skóry lub błon śluzowych. Po kontakcie należy umyć skórę wodą i łagodnym mydłem, a oczy przepłukać czystą wodą. Rękawiczki i zabezpieczenie powierzchni ułatwiają higienę. Każda osoba może wycofać zgodę w dowolnej chwili.