Lubrykanty analne to środki poślizgowe, które zmniejszają tarcie podczas zewnętrznej i wewnętrznej stymulacji okolicy odbytu. Kanał odbytu nie wytwarza naturalnego nawilżenia, a jego błona śluzowa jest wrażliwa na gwałtowne ruchy i niedostateczny poślizg. Oznaczenie „analny” zwykle wskazuje na gęstszą lub trwalszą konsystencję, lecz skład i kompatybilność mają większe znaczenie niż nazwa na opakowaniu.
Preparaty na bazie wody pasują do lateksowych prezerwatyw i gadżetów z każdego materiału, ale mogą wysychać, więc nakłada się je ponownie. Produkty silikonowe zapewniają dłuższy poślizg i są zgodne z lateksowymi prezerwatywami, jednak mogą uszkodzić powierzchnię niektórych silikonowych gadżetów. Środków olejowych nie wolno łączyć z lateksowymi prezerwatywami, ponieważ olej osłabia lateks i zwiększa ryzyko pęknięcia.
Dodatki rozgrzewające, chłodzące i znieczulające nie rozluźniają zwieracza w pewny i bezpieczny sposób. Mogą podrażniać śluzówkę albo tłumić ból, który ostrzega przed nadmiernym naciskiem i urazem. Przed użyciem trzeba przeczytać skład oraz instrukcję. Osoby skłonne do podrażnień powinny wybierać produkt bez substancji zapachowych i aktywnych dodatków. Ślina szybko wysycha, więc nie zastępuje lubrykantu.
Lubrykant S↗ nakłada się obficie na miejsce kontaktu oraz zewnętrzną stronę prezerwatywy S↗ lub gadżetu, a przy pierwszych oznakach tarcia dodaje kolejną porcję. Ból lub pieczenie oznaczają, że trzeba przerwać czynność. Środek zmniejsza tarcie, lecz nie chroni przed infekcjami i nie zastępuje zgody ani bariery ochronnej. Utrzymujące się podrażnienie, widoczne krwawienie lub ból po kontakcie wymagają konsultacji lekarskiej.