Gry fabularne w seksie to intymne scenariusze, w których dorośli partnerzy za zgodą przyjmują wybrane role, zmieniają sposób mówienia, strój, otoczenie albo dynamikę władzy. Scena może być lekka, zabawna, romantyczna, dominująca lub teatralna.
Role dobiera się do fantazji i poziomu zaufania. Mogą to być nieznajomi w barze, lekarz i pacjent, szef i pracownik, serwisant i klient, postacie z filmu albo zupełnie wymyślone osoby. Kostium, buty, rekwizyty i kilka charakterystycznych zdań pomagają wejść w klimat. Nie zastępują rozmowy o tym, co komu pasuje.
Gry fabularne nie są tym samym co BDSM S↗, choć czasem obejmują dominację, uległość, ograniczenie ruchu albo lekki ból. Jeśli scenariusz dotyka władzy, kary, upokorzenia lub strachu, partnerzy powinni wcześniej ustalić dozwolone działania, zakazy i hasło stop. Rola zostaje rolą, nawet jeśli ktoś gra ją z zapałem większym niż podczas planowania majówki.
W praktyce najlepiej zacząć od krótkiej rozmowy: jaki motyw podnieca, jakie słowa odpadają, który rekwizyt jest bezpieczny, co kończy scenę. Po wszystkim warto zapytać partnera o komfort. Gry fabularne nie leczą depresji i nie muszą naprawiać relacji, ale mogą dodać świeżości i ułatwić mówienie o pragnieniach. Scenariusze z nieletnimi, przymusem lub realną zależnością służbową nie mogą usprawiedliwiać krzywdy ani łamania prawa.