Ekskrementofilia oznacza pobudzenie seksualne związane z ludzkimi wydalinami, najczęściej z kałem, moczem albo samym aktem wypróżniania. W języku potocznym termin bywa rozszerzany na pot, spermę, krew menstruacyjną i zapachy ciała, choć część tych zainteresowań ma osobne nazwy.
Taki pociąg może pozostać fantazją albo pojawić się w scenariuszach roleplay, obserwacji, brudzeniu ciała czy kontakcie z wydalinami. Sam w sobie nie oznacza zaburzenia. Specjaliści widzą problem wtedy, gdy pragnienie męczy osobę, niszczy relacje, prowadzi do przymusu albo wciąga kogoś, kto nie wyraził zgody.
Opowieści o feromonach, leczniczym zapachu potu czy regulowaniu hormonów przez wąchanie ciała nie mają solidnego wsparcia medycznego. Zapach może kogoś podniecać, ale nie leczy zaburzeń hormonalnych i nie zastępuje lekarza. Kontakt z kałem, moczem i krwią zwiększa ryzyko infekcji jelitowych, podrażnień skóry oraz przeniesienia części chorób.
Praktyki z wydalinami wymagają wcześniejszego ustalenia granic, zgody dorosłych i prawa do przerwania bez nacisku. Bezpieczniej trzymać wydaliny z dala od błon śluzowych i uszkodzonej skóry, używać rękawiczek, barier, osobnych ręczników i dokładnego sprzątania. Przy bólu, pieczeniu, krwi, gorączce lub nietypowych objawach trzeba skontaktować się z lekarzem.