Ekshibicjonizm oznacza pobudzenie seksualne albo silną potrzebę pokazania innym genitaliów, piersi, pośladków lub nagiego ciała. W ujęciu klinicznym chodzi zwykle o powtarzalny impuls, który dana osoba łączy z ryzykiem, wstydem, reakcją świadka albo poczuciem kontroli.
Granica przebiega przez zgodę. Nagość w prywatnej zabawie, na plaży naturystów, podczas sesji erotycznej albo w uzgodnionym kontakcie online mieści się w seksualności dorosłych. Obnażanie się przed przypadkową osobą, sąsiadem, współpracownikiem albo dzieckiem narusza cudze bezpieczeństwo i może wywołać strach.
Specjaliści mówią o zaburzeniu ekshibicjonistycznym wtedy, gdy impulsy wracają, męczą osobę albo prowadzą do działań bez zgody. Samo podniecenie związane z pokazywaniem ciała nie oznacza choroby, jeśli wszyscy uczestnicy są dorośli, rozumieją sytuację i mogą powiedzieć stop.
W praktyce pokaz erotyczny wymaga jasnej zgody przed rozpoczęciem. Publiczne obnażanie się, wysyłanie nagich zdjęć bez zaproszenia i jakiekolwiek działania wobec małoletnich mogą skończyć się odpowiedzialnością prawną. Przy natrętnych impulsach warto porozmawiać z psychoterapeutą lub seksuologiem.