Dakryfilia to zainteresowanie seksualne łzami, płaczem albo emocjonalnym stanem, który im towarzyszy. Podniecenie może wywoływać widok łez, odgłos szlochu, własny płacz lub możliwość pocieszenia partnera. Badania na ten temat pozostają nieliczne, dlatego specjaliści nie wskazują jednego mechanizmu ani wiarygodnej skali zjawiska.
Ta preferencja przybiera różne formy. Jedne osoby pociąga podatność na zranienie i zaufanie, inne cenią rolę opiekuńczego partnera, a jeszcze inne wybierają wcześniej uzgodnioną grę władzy. Sama dakryfilia nie oznacza potrzeby zadawania bólu i nie stanowi diagnozy. Problem kliniczny może pojawić się wtedy, gdy zainteresowanie powoduje trwałe cierpienie, utrudnia życie lub prowadzi do krzywdy drugiej osoby.
Łzy mogą wynikać z bólu, strachu, przeciążenia, radości albo reakcji fizjologicznej. Podniecenie obserwatora nie nadaje mu zgody drugiej osoby. Gdy partner płacze podczas zbliżenia, trzeba przerwać, sprawdzić jego stan i poczekać na jednoznaczną odpowiedź. Wcześniejsze ustalenie scenariusza nie odbiera nikomu prawa do zmiany decyzji.
W uzgodnionej scenie uczestnicy omawiają dopuszczalne działania, hasła bezpieczeństwa i wsparcie po zakończeniu. Celowe doprowadzanie do łez przez ból, upokorzenie lub nacisk bez swobodnej i świadomej zgody stanowi przemoc. Jeśli podniecenie wymaga realnego cierpienia osoby bez jej zgody albo trudno zapanować nad własnymi działaniami, pomocna będzie konsultacja z seksuologiem lub psychoterapeutą pracującym bez uprzedzeń.