Pejcz w BDSM S↗ to akcesorium uderzeniowe, którym jedna osoba zadaje kontrolowane uderzenia w ramach wcześniej uzgodnionej praktyki. Określenie obejmuje modele z pojedynczym paskiem oraz wielorzemienne flogery. Poszczególne konstrukcje dają inne odczucia i wymagają odmiennej techniki.
Szerokie, miękkie rzemienie rozkładają uderzenie na większej powierzchni i zwykle dają głuchy klaps. Wąskie, zwarte lub plecione końcówki mogą szczypać i zostawiać ślady nawet przy krótkim zamachu. Sama długość nie przesądza o sile. Liczą się materiał, prędkość, miejsce kontaktu i wprawa osoby trzymającej akcesorium.
Przed użyciem trzeba sprawdzić, czy pejcz nie ma pęknięć, ostrych krawędzi albo luźnych mocowań. Początkującym łatwiej kontrolować lekki floger średniej długości. Kilka prób na poduszce lub własnej dłoni pozwala poznać tor ruchu. Sposób czyszczenia zależy od materiału; porowatą skórę i zamsz trudno dokładnie zdezynfekować.
Osoby uczestniczące ustalają dozwolone miejsca, intensywność, hasło bezpieczeństwa i sygnał niewerbalny. Uderzenia kieruje się w duże mięśnie pośladków i ud, z dala od głowy, szyi, kręgosłupa, nerek, stawów i uszkodzonej skóry. Siłę zwiększa się stopniowo, obserwuje reakcje partnera i kończy praktykę natychmiast po wycofaniu zgody.