Złoty deszcz to praktyka seksualna, podczas której jedna osoba oddaje mocz na ciało drugiej. W języku potocznym funkcjonują też określenia „pissing” i „sporty wodne”. Zainteresowanie moczem, obserwowaniem oddawania moczu lub związanymi z tym doznaniami opisują terminy urofilia i urolagnia, lecz pojedyncze doświadczenie nie definiuje czyichś preferencji.
Praktyka może obejmować obserwację, kontakt moczu ze skórą lub, po osobnym uzgodnieniu, z innymi częściami ciała. W scenach BDSM S↗ bywa elementem kontroli albo upokorzenia, jeśli uczestnicy świadomie wybiorą taki kontekst. Zgoda na seks, BDSM czy nagość nie obejmuje automatycznie kontaktu z moczem.
Mocz nie jest sterylny. Kontakt z nieuszkodzoną skórą zwykle wiąże się z mniejszym ryzykiem niż dostanie się moczu do oczu, ust, na błony śluzowe lub otwarte rany. Ryzyko rośnie przy zakażeniu dróg moczowych, obecności krwi w moczu oraz niektórych infekcjach przenoszonych przez płyny ustrojowe. Połknięcie moczu zwiększa ekspozycję i nie przynosi potwierdzonych korzyści zdrowotnych.
Uczestnicy wcześniej ustalają miejsca kontaktu, kwestię połykania, sygnał przerwania oraz sposób sprzątania. Mocz należy zmyć ze skóry, a oczy po przypadkowym kontakcie przepłukać czystą wodą. Objawy infekcji, rany lub krew w moczu są powodem, by odłożyć praktykę. Trzeba też wybrać prywatne miejsce, ponieważ publiczna nagość i oddawanie moczu mogą naruszać lokalne przepisy.