Seks wirtualny to aktywność seksualna prowadzona za pomocą komunikacji cyfrowej. Pełnoletni uczestnicy wymieniają erotyczne wiadomości, rozmawiają przez głos lub wideo, odgrywają fantazje albo sterują połączonymi z siecią gadżetami intymnymi.
Z tej formy korzystają partnerzy żyjący na odległość, stałe pary oraz osoby poznające się online. Tekst zostawia miejsce dla wyobraźni, głos przekazuje intonację, a kamera zapewnia kontakt wizualny. Każda osoba wybiera odpowiadający jej kanał i poziom otwartości. Kontakt zdalny może podtrzymywać bliskość, gdy partnerów dzieli kilka miast i rozkład PKP, lecz nie zobowiązuje do spotkania.
Pary różnie traktują erotyczne rozmowy z innymi osobami. Jedne uwzględniają je w swoich zasadach, inne uznają za naruszenie wierności. Jasne ustalenia ograniczają ryzyko konfliktu. Zgoda na rozmowę nie daje pozwolenia na nagrywanie, pokazanie twarzy ani późniejsze udostępnienie otrzymanych treści.
Plik cyfrowy łatwo skopiować, dlatego uczestnicy powinni uzgodnić sposób przechowywania i usuwania materiałów. Nie wolno wywierać presji, żądać zdjęć ani kontynuować po odmowie. Ustawienia prywatności, mocne hasła i ukrycie danych osobowych ograniczają ryzyko wycieku. Prawo zabrania tworzenia i rozpowszechniania materiałów seksualnych z udziałem małoletnich.