Seks publiczny oznacza czynności seksualne w miejscu dostępnym dla innych osób albo widocznym z przestrzeni wspólnej. Może chodzić o park, publiczną toaletę, samochód na widoku czy klatkę schodową na blokowisku, która nadal pozostaje częścią wspólną. Zamknięte spotkanie dorosłych, którzy zgodzili się uczestniczyć, ma inny charakter.
Część osób podnieca ryzyko przyłapania lub poczucie łamania zakazu. Taka fantazja nie uprawnia do włączania przypadkowych świadków. Osoba, która widzi lub słyszy zbliżenie, także trafia w sytuację seksualną, więc jej granice mają znaczenie. Nagrywanie i publikacja wymagają osobnej zgody każdej osoby widocznej w materiale.
Kontakt w miejscu publicznym zwiększa ryzyko interwencji, urazu, braku higieny oraz zakażeń. Obecność dzieci lub innych osób szczególnie narażonych pogłębia szkodę. Alkohol i pośpiech utrudniają ocenę otoczenia, komunikację i użycie zabezpieczeń.
Fantazję o byciu obserwowanym można zrealizować w prywatnej przestrzeni z pełnoletnimi osobami, które wcześniej ustaliły zasady i mogą wycofać zgodę. W Polsce publiczny nieobyczajny wybryk może podlegać art. 140 Kodeksu wykroczeń. Przed zbliżeniem trzeba sprawdzić lokalne przepisy, zadbać o ochronę i uzyskać jasną zgodę wszystkich zaangażowanych.