Raptofilia, nazywana też biastofilią, oznacza zainteresowanie seksualne przymuszaniem osoby i przełamywaniem jej oporu bez zgody. Termin pojawia się rzadko w literaturze naukowej i klinicznej oraz nie stanowi osobnej diagnozy. Fantazje o byciu osobą przymuszaną opisuje się oddzielnie, więc nie należy łączyć tych pojęć.
Sama fantazja nie potwierdza zaburzenia psychicznego ani nie przesądza, że ktoś dopuści się przemocy. Specjalista ocenia częstotliwość i siłę impulsów, cierpienie danej osoby, wpływ na codzienne życie oraz ryzyko skrzywdzenia innych. Przyczyn nie da się wiarygodnie ustalić na podstawie jednego pragnienia czy zdarzenia. Opowieści o traumie, „prowokacji” lub charakterze człowieka nie zastępują oceny klinicznej.
Każda czynność seksualna bez dobrowolnej i aktualnej zgody stanowi przemoc seksualną oraz może prowadzić do odpowiedzialności karnej. Ubiór, flirt, milczenie, wcześniejsza bliskość czy odurzenie nie wyrażają zgody. Każda osoba może ją wycofać w dowolnej chwili.
Uzgodnione odgrywanie sceny z pozorowanym przymusem ma inne zasady: uczestnicy wcześniej określają granice, hasło bezpieczeństwa i sygnał niewerbalny, zachowują możliwość natychmiastowego przerwania oraz rozmawiają po scenie. Broń, niebezpieczne czynności i ograniczanie oddechu zwiększają ryzyko ciężkiego urazu. Osoba, która obawia się utraty kontroli lub skrzywdzenia kogoś, powinna zrezygnować ze scenariusza i skontaktować się z psychiatrą, psychoterapeutą albo seksuologiem klinicznym.