Partenofilia to rzadki i niejednoznaczny termin seksuologiczny. Część słowników definiuje go jako trwałe zainteresowanie seksualne dziewicami, a źródła historyczne opisywały nim pociąg dorosłych do dziewcząt w późnym okresie dojrzewania. Znaczenia te częściowo się pokrywają, lecz nie są tożsame, więc słowo wymaga kontekstu.
Współczesne klasyfikacje diagnostyczne nie wyodrębniają partenofilii jako osobnej diagnozy. Samo zainteresowanie lub fantazja nie wystarcza do oceny medycznej. Specjalista sprawdza, czy pociąg powoduje u danej osoby silne cierpienie, zaburza jej funkcjonowanie albo wiąże się z krzywdą, ryzykiem krzywdy bądź działaniem bez zgody.
Dziewictwo opisuje osobiste doświadczenie i zależy od przyjętej definicji seksu. Wygląd, zachowanie ani budowa błony dziewiczej nie potwierdzają historii seksualnej; tak zwane testy dziewictwa nie mają podstaw naukowych. Fantazji o braku doświadczenia nie należy też automatycznie utożsamiać z pociągiem do osób małoletnich, choć połączenie tych tematów wymaga jasnej granicy.
Dorosła osoba bez doświadczenia seksualnego ma pełne prawo zgodzić się, odmówić lub zmienić zdanie. Nacisk, oszustwo i wykorzystywanie niedoświadczenia naruszają zgodę. Jeśli pociąg dotyczy osób małoletnich albo ktoś obawia się utraty kontroli, powinien wykluczyć kontakt i zwrócić się do specjalisty zdrowia psychicznego. Trzeba też przestrzegać przepisów o wieku zgody oraz relacjach zależności.