Mizofilia oznacza seksualne zainteresowanie brudem, zabrudzonymi przedmiotami, zapachem niemytego ciała albo śladami noszenia odzieży. Bodźcem może być widok, zapach lub dotyk. Używana bielizna stanowi jeden z przykładów, lecz pojęcie obejmuje także inne rodzaje zabrudzeń.
Badacze dysponują skromną wiedzą o źródłach tej preferencji. Nie ma podstaw, by przypisywać ją konkretnej płci, domowym nawykom higienicznym czy pojedynczemu doświadczeniu seksualnemu. Nietypowe zainteresowanie samo w sobie nie oznacza zaburzenia. Specjalista bierze pod uwagę silne cierpienie, utratę kontroli, zakłócenie codziennego życia oraz krzywdę innych osób.
Ryzyko sanitarne zależy od rodzaju substancji i sposobu kontaktu. Kurz lub zapach potu wiążą się z innym zagrożeniem niż kał, wymiociny, krew czy rozkładająca się materia, które mogą przenosić drobnoustroje. Każda osoba może odmówić udziału, jeśli dane warunki budzą wstręt lub przekraczają jej granice.
Partnerzy powinni uzgodnić dopuszczalne bodźce, higienę i sprzątanie po kontakcie. Wydzieliny nie powinny trafiać do ust, oczu ani na uszkodzoną skórę; rękawiczki i bariery ograniczają część zagrożeń. Seksuolog lub psychoterapeuta może pomóc, gdy preferencja wywołuje lęk, szkodzi zdrowiu albo zaczyna kierować życiem.