Litromantyczność opisuje pociąg romantyczny, przy którym dana osoba nie potrzebuje wzajemności albo traci część zainteresowania po odwzajemnieniu uczuć. Litseksualność odnosi się do podobnego doświadczenia w sferze pociągu seksualnego. Społeczności używają też nazw akoiromantyczność i akoiseksualność.
Pojęcia te należą do spektrum aromantyczności i aseksualności. Poszczególne osoby doświadczają ich w różny sposób. Ktoś może zachować pociąg bez chęci tworzenia związku, odczuwać dyskomfort po odwzajemnieniu albo zauważyć stopniowy spadek zainteresowania. Etykieta nie wymaga całkowitego zaniku uczuć i nie narzuca określonego zachowania.
Osoba litromantyczna lub litseksualna może pozostawać w związku, czuć przywiązanie i uzgadniać odpowiadające jej formy bliskości. Tożsamość nie usprawiedliwia ignorowania partnera, zdrady ani manipulacji. Chłodne traktowanie drugiej osoby również nie stanowi metody podtrzymywania pociągu i może wyrządzić krzywdę.
Partnerzy powinni omówić oczekiwania, granice, formy bliskości oraz komfort związany z romantycznymi gestami. Każda czynność seksualna wymaga dobrowolnej zgody. Określenia te nie są diagnozami medycznymi. Jeśli zmiany pociągu powodują silny stres lub utrudniają relacje, można porozmawiać z psychologiem, który szanuje tożsamości LGBTQIA+.