Zaburzenia erekcji, dawniej często nazywane impotencją, oznaczają powtarzające się trudności z uzyskaniem lub utrzymaniem wzwodu wystarczającego do planowanej aktywności seksualnej. Pojedyncza sytuacja po stresie, zmęczeniu czy alkoholu nie świadczy o zaburzeniu. Pożądanie, orgazm i zdolność do erekcji są powiązane, lecz mogą zmieniać się niezależnie.
Na erekcję wpływają krążenie, układ nerwowy, gospodarka hormonalna, przyjmowane leki i kondycja psychiczna. Trudności mogą towarzyszyć cukrzycy, chorobom sercowo-naczyniowym, lękowi albo napięciu w relacji. Przyczyny nie da się rzetelnie ustalić na podstawie wieku lub jednego objawu, a preparaty z niepewnego źródła mogą zaszkodzić.
Gdy problem powtarza się przez kilka tygodni lub budzi niepokój, można zacząć od lekarza rodzinnego, urologa albo seksuologa. Specjalista zapyta o objawy i leki, zmierzy ciśnienie, a w razie potrzeby zleci badania. Postępowanie zależy od przyczyny i może obejmować zmianę nawyków, psychoterapię, leki na receptę lub urządzenia medyczne.
Pierścień erekcyjny czasem pomaga zatrzymać krew w prąciu, ale trzeba używać go zgodnie z instrukcją i zdjąć przy bólu, drętwieniu, chłodzie lub zmianie koloru skóry. Zwykle nie powinien pozostawać założony dłużej niż 30 minut. Spokojna rozmowa z osobą partnerską zmniejsza presję, a bliskość może obejmować więcej niż penetrację.