Ergofilia to podniecenie seksualne albo stałe zainteresowanie erotyczne związane z oglądaniem osoby w działaniu: na scenie, boisku, parkiecie, w pracy manualnej lub podczas innej aktywności ciała. W potocznym opisie termin często dotyczy występów, w których widz reaguje na ruch, wysiłek, skupienie i publiczny charakter sytuacji.
Taki bodziec może dotyczyć gestu, sylwetki, głosu, kostiumu, rywalizacji albo roli scenicznej. Jedną osobę pobudza dynamika sportu, inną aktorstwo, taniec, gra na instrumencie lub precyzyjna praca rąk. Sama taka reakcja nie oznacza zagrożenia i nie stanowi rozpoznania medycznego.
Kłopot zaczyna się wtedy, gdy widz przekracza granice artysty, sportowca albo osób obok: śledzi kogoś, wymusza kontakt, nagrywa intymne ujęcia bez zgody, wysyła niechciane wiadomości seksualne. Zachwyt fana, estetyczna przyjemność i fantazja erotyczna mogą iść obok siebie, lecz nie dają prawa do cudzej uwagi ani ciała.
W praktyce ergofilia pozostaje bezpieczna, gdy zostaje fantazją, elementem uzgodnionej gry albo prywatnym pobudzeniem bez nacisku na innych. Jeśli partnerzy chcą odegrać motyw występu, powinni wcześniej ustalić role, granice, hasło stop i zasady nagrywania, o ile kamera w ogóle pojawia się w scenariuszu.