Poliamoria to forma konsensualnej niemonogamii, w której jedna osoba może równocześnie tworzyć kilka relacji romantycznych lub intymnych. Każdy zna przyjęty układ i dobrowolnie go akceptuje. Poszczególne więzi mogą różnić się bliskością, trwałością oraz zakresem wspólnego życia.
Pojęcie dotyczy modelu relacji. Liczba przypadkowych kontaktów go nie definiuje. W związku otwartym partnerzy mogą dopuszczać seks poza główną relacją bez budowania kolejnych więzi romantycznych. Poliamoria uwzględnia uczucia do kilku osób. Poligamia oznacza małżeństwo z więcej niż jedną osobą, więc ma odrębne znaczenie.
Nie istnieje jeden obowiązujący układ. Część osób wyróżnia relację główną, inne traktują wszystkie więzi równorzędnie, a jeszcze inne mieszkają osobno i nie łączą codziennych spraw. Partnerzy ustalają zasady dotyczące czasu, prywatności, kontaktu z innymi osobami, zdrowia seksualnego oraz zakresu przekazywanych informacji. Wspólny kalendarz potrafi tu wymagać więcej uwagi niż rozkład PKP.
Poliamoria nie usuwa zazdrości, konfliktów ani ograniczeń czasowych. Wymaga szczerych rozmów i prawa do zmiany ustaleń bez nacisku. Ukrywana relacja narusza uzgodnione granice i może zostać uznana za zdradę. Zabezpieczenia barierowe, badania w kierunku infekcji oraz jawne informowanie o ryzyku wspierają świadomą zgodę.