Osoby interpłciowe rodzą się z wrodzonymi wariantami cech płciowych. Mogą one dotyczyć zewnętrznych lub wewnętrznych narządów płciowych, gonad, reakcji organizmu na hormony, chromosomów i drugorzędowych cech płciowych. Nie istnieje jeden typ interpłciowego ciała, ponieważ poszczególne osoby mają różne zestawy cech.
Część wariantów widać po urodzeniu. Inne ujawniają się w okresie dojrzewania, podczas badania związanego ze zdrowiem lub przypadkiem w dorosłości. Wygląd często nie daje żadnej wskazówki. Lekarze rozpoznają konkretne warianty i oceniają potrzeby danej osoby na podstawie jej anatomii oraz stanu zdrowia, gdyż sama interpłciowość nie zawsze wymaga leczenia.
Interpłciowość nie określa orientacji seksualnej ani tożsamości płciowej. Osoba interpłciowa może być kobietą, mężczyzną, osobą niebinarną lub opisywać siebie innymi słowami. Określenia „hermafrodyta” i „płeć pośrednia” są wobec ludzi przestarzałe, nie oddają biologicznej różnorodności i mogą ranić.
Interwencje medyczne powinny odpowiadać na konkretne potrzeby zdrowotne oraz opierać się na pełnej informacji i dobrowolnej zgodzie. Nieodwracalne zabiegi kosmetyczne u dziecka bez pilnych wskazań odbierają mu udział w decyzji o własnym ciele. Dorosła osoba może szukać lekarza znającego temat interpłciowości, który uszanuje jej prywatność, cele i granice.