Kamasutra to staroindyjski traktat sanskrycki poświęcony kamie, sferze zmysłowej przyjemności, pragnienia i miłości. Autorstwo przypisuje się Watsjajanie, a badacze datują tekst na pierwsze stulecia naszej ery. Tytuł łączy słowa kama, „pragnienie” lub „rozkosz”, oraz sutra, „nić” albo zwięzła reguła.
Dzieło składa się z siedmiu ksiąg i obejmuje więcej tematów niż popularne albumy z ilustracjami. Omawia wybór partnera, zaloty, małżeństwo, życie seksualne, relacje małżonków oraz rolę kurtyzan. Opisy pocałunków, pieszczot i pozycji stanowią fragment szerszego obrazu miejskiego życia oraz kultury przyjemności.
Tekst wyrósł w społeczeństwie o silnych podziałach klasowych i płciowych. Część porad opiera się na nierówności, manipulacji albo preparatach bez potwierdzonej skuteczności. Kamasutra pozostaje źródłem historycznym i literackim. Wiedzę o zdrowiu seksualnym, partnerskiej komunikacji oraz współczesnym rozumieniu zgody trzeba czerpać z aktualnych opracowań.
Do sypialni pasują tylko pomysły wygodne dla konkretnych osób. Każdy eksperyment wymaga osobnej zgody, a ból, drętwienie lub zawroty głowy są sygnałem do przerwy. Poduszka i stabilne podparcie przydadzą się częściej niż sprawność godna akrobaty, nawet jeśli ilustracja obiecuje prosty układ.