Dominacja w BDSM S↗ oznacza uzgodniony podział władzy: jedna osoba zyskuje kontrolę nad częścią interakcji, a druga przyjmuje rolę uległą. Taka dynamika może obejmować pojedynczą scenę, powtarzać się w konkretnych sytuacjach albo dotyczyć ustalonych obszarów relacji. Płeć i orientacja seksualna nie wyznaczają tych ról.
Dominacja może przyjmować formę poleceń, zasad zachowania, rytualnych zwrotów, ograniczenia ruchu, kontroli tempa lub erotycznego upokorzenia. Uczestnicy wybierają elementy zgodne ze swoimi potrzebami. Sama inicjatywa podczas zwykłego seksu nie tworzy układu dominacji i uległości. Partnerzy muszą omówić przekazanie kontroli i tak samo rozumieć jego zakres.
Fantazja o oddaniu kontroli może pobudzać lub ułatwiać skupienie na odczuciach. Części osób ten motyw nie odpowiada, co nie świadczy o poziomie zaufania ani otwartości seksualnej. Świadoma zgoda wymaga konkretów: dozwolonych działań, twardych zakazów, warunkowych ograniczeń, prywatności oraz sposobu zakończenia sceny. Przy stałej dynamice partnerzy wracają do tych ustaleń.
Scenę można zatrzymać hasłem bezpieczeństwa, systemem kolorów albo dostępnym sygnałem niewerbalnym. Uczestnicy powinni wcześniej ocenić ryzyko krępowania, uderzeń i praktyk ograniczających oddech; te ostatnie grożą utratą przytomności oraz śmiercią także doświadczonym osobom. Każdy może wycofać zgodę w dowolnej chwili. Zgoda nie wyłącza odpowiedzialności za wyrządzoną krzywdę ani wymogów prawa, a z działań ograniczających oddech najbezpieczniej zrezygnować.