Osoby biseksualne odczuwają pociąg seksualny, a często także romantyczny, do osób więcej niż jednej płci lub tożsamości płciowej. Pociąg nie musi pojawiać się w tym samym czasie, z równą częstotliwością ani siłą. Część osób rozumie przedrostek „bi” jako pociąg do własnej i innych płci, a część mówi o dwóch lub kilku płciach.
Biseksualność stanowi jedną z orientacji seksualnych i nie jest zaburzeniem. Człowiek może rozpoznać ją przed pierwszym doświadczeniem seksualnym, po wieloletnim związku albo bez historii relacji. Pojedynczy kontakt również nie daje otoczeniu podstaw do określenia czyjejś orientacji. Osoba bierze pod uwagę własny pociąg i sama wybiera pasującą nazwę.
Stereotypy przypisują osobom biseksualnym niezdecydowanie, niewierność oraz ciągłe szukanie nowych partnerów. Orientacja nie steruje zachowaniem. Osoba biseksualna może wybrać monogamię, uzgodnioną niemonogamię lub życie bez partnera. Związek z kobietą, mężczyzną albo osobą niebinarną nie zmienia orientacji jak przesiadka podczas podróży PKP.
Ryzyko zakażeń przenoszonych drogą płciową zależy od praktyk i ochrony. Partnerzy powinni omówić testy, metody barierowe, antykoncepcję oraz zasady wyłączności. Każdy kontakt wymaga zgody, a nazwa orientacji nie zastępuje szczerej rozmowy o zdrowiu i granicach.