Anorgazmia oznacza utrwalone trudności z osiągnięciem orgazmu, jego brak, znaczne opóźnienie albo mniejszą intensywność mimo odpowiedniego pobudzenia i stymulacji. Specjaliści biorą pod uwagę, czy sytuacja powoduje osobisty dyskomfort. Trudność może występować w każdej sytuacji albo tylko podczas określonej praktyki lub z danym partnerem.
Anorgazmia dotyczy osób każdej płci. Może towarzyszyć komuś od początku życia seksualnego albo pojawić się po okresie bez takich problemów. Pociąg, podniecenie i przyjemność mogą pozostać bez zmian. Sama częstotliwość orgazmu nie wyznacza normy; znaczenie mają odczucia danej osoby, ból oraz nagła zmiana wcześniejszych reakcji.
Na orgazm mogą wpływać stres, lęk, doświadczenie przemocy, relacja oraz zbyt słaba lub niedopasowana stymulacja. Przyczyną bywają też ból, niektóre choroby, zmiany hormonalne, zabiegi i działanie leków, w tym części antydepresantów. Pojedynczy objaw nie pozwala rozpoznać przyczyny, więc obietnice rozwiązania problemu jedną techniką, gadżetem lub większym wysiłkiem partnera wprowadzają w błąd.
Pomaga rozmowa bez presji o komforcie, tempie i preferowanej stymulacji. Jeśli trudność martwi, lekarz lub wykwalifikowany seksuolog może ocenić stan zdrowia, przyjmowane leki i czynniki psychiczne. Nie należy samodzielnie odstawiać leków. Nacisk na orgazm zwiększa napięcie i odbiera przyjemność.