Łechtaczka to narząd z tkanki erekcyjnej i włókien nerwowych, którego główna funkcja wiąże się z przyjemnością seksualną. Na zewnątrz widać żołądź położoną w górnej części sromu, nad ujściem cewki moczowej. Wargi sromowe mniejsze tworzą nad nią napletek łechtaczki i mogą osłaniać żołądź częściowo lub całkowicie. Wielkość, kształt i stopień odsłonięcia różnią się między osobami.
Wewnętrzną część tworzą trzon i dwie odnogi biegnące wzdłuż kości miednicy. Przy wejściu do pochwy leżą parzyste opuszki przedsionka, ściśle związane z kompleksem łechtaczkowym. Podczas pobudzenia struktury te wypełniają się krwią i powiększają. Łechtaczka i penis rozwijają się z pokrewnych tkanek zarodkowych, co wyjaśnia część podobieństw anatomicznych.
Liczne zakończenia nerwowe sprawiają, że żołądź reaguje na delikatny dotyk, a zbyt mocny lub długi ucisk może boleć. Jedna osoba wybierze dotyk bezpośredni, inna woli stymulację przez napletek, wargi sromowe albo ścianę pochwy. Orgazm może wynikać z bezpośredniego lub pośredniego pobudzania łechtaczki. Tempo reakcji i preferowana technika nie są sprawdzianem jakości seksu.
Do pieszczot można użyć czystych dłoni, ust albo przeznaczonej do ciała zabawki z lubrykantem. Partnerzy powinni uzgodnić tempo i nacisk, bo uniwersalna instrukcja nie istnieje. Ból, utrzymujące się drętwienie, świąd, obrzęk lub nietypowa zmiana wymagają przerwy; jeśli objawy nie ustępują, trzeba skontaktować się z ginekologiem lub innym lekarzem.